Linning creerde een apocalyptische dansvoorstelling die grimmig is van aard. De hardcore lichaamstaal die Linning ontwikkelde met haar dansers spreekt boekdelen: een dreigende tsunami die over het publiek heen raast en je niet meer loslaat. De dansers dansen alsof hun leven ervan af hangt. Het openingsbeeld is meteen raak: de dansers kruipen langzaam als een roedel over het publiek richting het toneel. Compromisloos. Bezeten van een alles verslindende honger die de toeschouwer 75 minuten lang op het puntje van zijn stoel laat zitten om pas de laatste minuten te ontspannen en uit te ademen.
Voice Over gaat over Game Over. Voice Overs vertellen ons wat we moeten. Moeten eten, moeten willen, moeten vinden, voelen, denken en consumeren. Onze innerlijke stem wordt overstemd door de Voice Over van de commercie, de media, de politiek. De aarde huilt. Auto-intoxication van de samenleving overal waar we kijken. De mensheid wurgt zichzelf en beneemt zijn eigen adem voor de toekomst. We vervuilen ons eigen gesloten systeem op deze planeet, en de opstapelende problemen zijn niet langer af te schuiven op de ander, ver weg in ruimte of tijd. Twee voor twaalf. En misschien al wel twee over twaalf.
Linning laat met haar eigenzinnige bewegingstaal en pure stemgeluid de transformatie zien van twee voor twaalf naar twee over twaalf. Met haar dansers gaat ze op zoek naar de ongemanipuleerde innerlijke stem van de mens, waarbij de live stemmen van de dansers onlosmakelijk verbonden zijn met hun bewegingen en samensmelten met de dolby surround compositie van Michiel Jansen.
Multi-disciplinairiteit zoekt Linning dit keer in de danser zelf, zijn bewegingsgeluid en stemgeluid. Na Synthetic Twin en Requiem wordt de succesvolle samenwerking met Michiel Jansen voortgezet. Ook werkt ze opnieuw met lichtontwerpster Loes Schakenbos die ze uitdaagt een toneelbeeld van licht te ontwerpen. In het seizoen 2012 – 2013 verhuist Linning haar dansgezelschap van Osnabrück naar Heidelberg, de volgende stap in haar carrière als kunstenaar en artistiek leider in het internationale werkveld.
De Duitse pers over Voice Over: “Luid gejuich voor een duister-apocalyptische avond: met Voice Over vertoont Nanine Linning en haar dansgezelschap nieuwe, betoverende dansbeelden.” “Er werd in een nieuwe bewegingstaal en in een tempo, een elegante perfectie en vooral in een omvangrijke formatie gedanst als nog nooit tevoren bij Linning.” “De choreografe en haar ensemble hebben met hun laatste Osnabrückse productie zichtbaar een ontwikkelingsspurt doorgemaakt, welke hun vertrek naar Heidelberg niet lichter zal maken.” “Haar nieuwste en tevens laatste werk voor haar vertrek naar Heidelberg is een nalatenschap, waarin ze in een duistere atmosfeer, lichtende momenten heeft gecreeerd.” “Als het om gevoelens en indrukken gaat, dan kietelt Nanine Linning met haar Dance Company alle zintuigen.”
Het begin was heerlijk en boeiend. De zes mannen waren fantastisch, hierna werd het verhaal jammer genoeg niet meer verteld maar de dansers bleven spannend om naar te kijken!
Irene
genoten vanaf het spectaculaire begin!
geweldig uitgevoerd door prachtige dansers in heel bijzondere kostuums
wanneer komt Requiem? laat het mij vooral weten svp
Rien
Geboeid van het begin, wat een geweldige dansers!
Annemieke
Indrukwekkend begin! Spannend en een beetje eng. Wat mij betreft was de spanningsboog bij de eerste choreo prima, daarna zakte het wat in. Op een gegeven moment waren het meer bewegingen dan dat er echt een verhaal werd verteld. Einde was mooi maar niet heel indringend.