Oudejaarsconference: Waar gaan we met het nieuwe jaar naartoe?
In het door mannen met actuele grappen en op maat gemaakte pakken gedomineerde mijnenveld van de oudejaarsconferences zet Laura van Dolron kleine maar kittige stappen, gewapend met goede voornemens en goedkope champagne. Zoals zij eerst Sartre opvoerde als imaginaire vriend of vijand, zo zal nu Wim Kan haar tegenspeler zijn.
“Vreselijke gewoonte om al in november te moeten zeggen dat je 31 december leuk zult zijn.” - Wim Kan
Als uitgangspunt gebruikt Laura Kan's conference uit 1976, haar geboorte jaar. Laura stelt zichzelf de vraag of er sinds 1976 wel zo veel veranderd is, wat actualiteit eigenlijk betekent en hoe en waarom Kan's grapjes werkten en of ze het vandaag nog doen. Om dichterbij de kluizenaar van het Nederlands cabaret te komen reisde Laura naar Myanmar (Birma) waar Wim Kan jaren van zijn leven verloor als krijgsgevangene.
Laura over Wim Kan:
“Ik deel mijn somberheid met mijn publiek. Wim Kan mocht dat niet van zichzelf, hij moest grappig zijn en ging daar jaren bijna aan onderdoor. Hij ontroert me, die grimmige grappenmaker verslaafd en vastgeketend aan zijn roem. Ondanks zijn zwaarmoedigheid dwong Wim Kan zichzelf van zijn oudejaars een heerlijk avondje te maken met pluche en poedersuiker. Dat ben ik ook van plan."
Oudejaarsconference is een coproductie van In goed gezelschap van Laura en het Nationale Toneel en wordt mede mogelijk gemaakt door het Fonds Podiumkunsten. Na de Oudejaarsconference gaat Laura op tournee met de succesvoorstelling Sartre Zegt Sorry.
Zo veel woorden komen zo snel voorbij en allemaal 'raak'!
li.franken@planet.nl
tegengevallen
Paul Marseille
Waarschijnlijk toch niet helemaal met de juiste verwachtingen .naar deze voorstelling gekomen. Optreden was bevlogen en geloofwaardig. Beetje meer echte humor kan en mag zeer zeker wel. Alhoewel ik terdege besef dat dat zeer persoonlijk is.
Willem Nagtegaal
De door Laura uitgesproken woorden zijn licht van schoonheid, mild over het leven van het vrouw of man zijn en een prikkeling voor de ziel. Dank je wel Laura! Hoe ongemak hartverwarmend kan zijn!
Maria Kuster
Haar laatste zin was prachtig en veelzeggend ('Dat was ik...'): ze was de hele avond ten voeten uit zichzelf, mooi om bij te zijn en mee te maken
Annerieke Goudappel
Laura van Dolron steeg net niet boven zichzelf uit, maar mijlenver boven Wim Kan.