Na een stevige ruzie met Eros staat Psyche er alleen voor. Hoe langer ze nadenkt, hoe somberder ze wordt. Voor Venus is het mooie meisje al lang een doorn in het oog, en nu ze weet dat haar zoon in het geniep met Psyche vrijt, is ze ziedend. Eros heeft genoeg van de kuren van zijn moeder – hij wil genieten van het leven. Ondertussen ligt Psyche volledig in de kreukels. Op dat moment komt Pan van pas. Het lukt hem haar uit haar tent te lokken. Psyche begint het te begrijpen: zij wil Eros. Maar om bij hem te komen, moet ze langs Venus. En Venus wacht op Psyche, zinnend op wraak.
De pers over Bloedmooi en Zielsongelukkig "..bekende thema's van Artemis worden via de pijn van de liefde indringend in beeld en spel gevangen.." NRC Handelsblad
"juist ook de vlotte, speelse regie van Koen maakt Bloedmooi en zielsongelukkig tot zo'n smakelijke voorstelling. Een feest der herkenning voor tieners en hun ouders.." de Telegraaf
"..Koen maakte er luchthartig theater voor tieners en volwassenen van, met ruisende rokken, barokmuziek en een sterke cast" Het Parool
".. door sterk spel en trefzekere gastregie blijft deze voorstelling van begin tot eind boeien.." de Volkskrant
"..de toeschouwer kan meeleven, maar ook de vermakelijke kant van hun geploeter zien.." Theaterkrant.nl "..overtuigend verhaal, daarbij ongekend komisch..." Brabants Dagblad
Schrijver Jeroen Olyslaegers schreef in opdracht van Artemis al vaker een toneeltekst op basis van een klassieke roman, onder andere Woeste Hoogten. Olyslaegers: “Toen Apuleius het verhaal schreef, in de tweede eeuw, waren mythes nodig om jonge mensen in te wijden. Tegenwoordig sturen we hen naar de therapeut en geven we ze antidepressiva. Er is iets verloren gegaan, mythologie is uit ons leven verbannen. Psyche wordt getest: hier houdt het niet op, hier begint het pas.”
Tekst Jeroen Olyslaegers naar Apuleius Regie Mirjam Koen Scenografie Michiel van Cauwelaert Met Jamie Grant, Matthias van de Vijver, Marlies Heuer, Eva Meijering en anderen
