Klaus Mann baseerde zijn roman Mephisto op de carrière van de acteur Gustaf Gründgens (1899-1963). Feiten en fictie lopen door elkaar in dit verhaal over een mens die gemangeld wordt tussen ambitie en geweten.
Mephisto speelt in de wereld van theater, revue en cabaret. Arie de Mol maakt daar in zijn regie volop gebruik van en zoekt in zijn enscenering alle hoeken van de schouwburg op. Speciaal voor deze voorstelling schrijft componist Jef Hofmeister van het Volksoperahuis liederen die dienen als rode draad door deze parabel over trouw blijven aan jezelf.
 

Inleiding PLUS

In een lezing van 60 min. schildert Mart-Jan Zegers (dramaturg) de historische context waarin de roman is ontstaan en geeft hij een toelichting op de wereld van theater en literatuur in het Berlijn van de jaren dertig. Hij gaat in op het leven en de (vrijwillig gekozen) dood van Klaus Mann en op de geruchtmakende (en succesvolle) processen in het West-Duitsland van de jaren zestig en zeventig teneinde publicatie van de roman aldaar te verhinderen. Na deze inleiding zult u nog meer genieten van het wervelende en eigentijdse theaterstuk.

Persreacties

Trouw, Robbert van Heuven 19-12 2011
“Hoewel de bewerking de roman, los van wat kleine grapjes ('Doe even normaal, man') niet naar het heden trekt, stelt de voorstelling in de regie van Arie de Mol wel degelijk actuele vragen over de rol van de kunst in een politiek extreme samenleving.”

“'Mephisto' is een prachtig gelaagd verhaal en wordt door Toneelgroep Maastricht met een dwingende noodzaak gebracht.”

De Volkskrant, Karin Veraart 19-12 2011 **** (vier sterren)

“De Mols ‘Mephisto’ heeft tempo, solide mise- en-scène, fraaie muzikale intermezzo's (Jef Hofmeister tekende voor de liedjes, acteur Freek den Hartogh brengt ze ten gehore), aanstekelijke dans, en onverwachte uitvergrotingen, die, zoals vaak bij deze regisseur, indringend werken.”

“De tekst is helder en klinkt vaak griezelig bekend. De politiek wil kunst van eigen bodem, en niet te moeilijk. Avant-gardistische kunstuitingen zijn ongewenst, vruchten van exotischer aard beter verboden. Zo gesteld lijkt de boodschap er wel heel dik bovenop te liggen, maar De Mol waakt voor een simplistische benadering en ook in dit opzicht werkt het ensemblemozaïek: er zijn geen echt eenduidige antwoorden en ieder personage heeft zo zijn of haar eigen motieven, op een uitzondering na niet per se te vangen in goed of slecht.”

“Als met veel geraas de banieren met de hakenkruizen naar beneden rollen in het theater in Heerlen, loopt er toch een koude rilling over je rug.”

Dagblad De Limburger, Jos Prop 19-12 2011 ****(vier sterren)

Kop: Mephisto spelen blijft noodzaak
“Meerdere citaten zijn beangstigend actueel en stuiteren nog lang na. Dankzij tekstbewerker Erik-Ward Geerlings. Hij heeft de roman van Klaus Mann woorden gegeven die niet alleen een historische episode schilderen, maar tevens de vinger op gevoelige plekken van deze tijd leggen.”

“Het even simpele als geniale decor bestaat uit een kaal geraamte van lat¬werk: een transparant skelet, dat de waarheid achter de leugen voortdurend zichtbaar maakt.”
“Deze Mephisto is een ijzersterke en homogeen gespeelde voorstelling waarbij je elke seconde voelt dat zij gemaakt moest worden. De noodzaak om dit stuk te spelen spat van het podium af. “