De gehangenen zijn de ongelovige thomassen, die vragen durven te stellen. Zij leggen zich niet neer bij wat bekend is of bij wat geschreven staat, maar onderzoeken omdat ze zélf willen weten. Vaak loopt het slecht met hen af. De gehangenen is een eerbetoon aan iedereen die om zijn ideeën opgehangen, gemarteld, verbrand of opgesloten werd.

Op het toneel spelen de muzikanten van het Orchestre Royal de Chambre de Wallonie een compositie van Jan Kuijken. Daarboven hangen twee acteurs en drie zangers. Voor hen heeft Josse De Pauw een gesproken en een gezongen deel geschreven. De Latijnse gezangen zijn bedes om erbarmen, angstige klaagzangen, maar ook vertellingen. De tekst voor de acteurs, in het Nederlands, verwoordt het denken en voelen van zoekers, wetenschappers, nieuwsgierigen. Ze wisselen hun bevindingen af met beschuldigingen aan het adres van de machthebbers die hen veroordeelden.

DE MORGEN 02.05.2011

De pracht van deze voorstelling haalt zijn zilverlaag bij de uivoering van de muziek door het Orchestre Royal de Chambre de Wallonie, onder leiding van Etienne Siebens. Zelden dat spel, zang en muziek zo in balans zijn. Een nadenkertje is deze voorstelling. Laten we naast de kracht van de tekst van deze voorstelling ook niet vergeten te vermelden dat zang en muziek van bijzonder hoog kippenvelniveau zijn.

DE STANDAARD 02.05.2011

Josse De Pauw levert een prachtig spektakel.(…) Humor is een van de wapens die dit ontroerende pleidooi voor vrijheid verlichten. (…) Uit de prachtige woorden van Josse De Pauw (tevens regisseur) blijkt een allesbehalve sobere filosofie die hoge toppen scheert en die tegelijk op een humoristische manier met beide voeten stevig op de grond staat.

LE SOIR 03.05.2011

De Gehangenen van Josse De Pauw, een prachtige mini-opera over het gevaar van het denken. (…) Het beeld grijpt je onmiddellijk naar de keel en laat je niet meer los. De tekst van Josse De Pauw zit boordevol warmte en gaat evenzeer over natuur en sensualiteit als over de noodzaak van het denken en het zoeken.(…) 

COBRA 02.05.2011

De prachtige stemmen van sopraan Janneke Daalderop, mezzosopraan Ekaterina Levental en tenor Steven van Gils, de hartverscheurende en zachte kinderstem van Lidewei Loot, de geïnspireerde muziek van Jan Kuijken die met grote finesse gespeeld wordt door het Orchestre de Chambre de Wallonie onder leiding van Etienne Siebens, de verontrustende opname van de onstuimige cello van solist Jan Kuijken zelf, het spel van getalenteerde acteurs Hilde Van Mieghem en Tom Jansen, de originaliteit van de lichteffecten van Enrico Bagnoli… alles, maar dan ook alles draagt bij tot een van de prachtigste kijkstukken van het bedenkersduo Jan Kuijken en Josse De Pauw, die voor de regie zorgde. Meesterlijk.