“Wie ben je? Hoe heet je? Hoe oud ben je? Waar kom je vandaan? Ben je journalist? Hou je van me? Ben je Nederlander? Turk? Portugees? Weet je waar dat ligt, Portugal? Wat ze daar spreken? Wat spreek jij eigenlijk? Kun je wel spreken? Waarom ben je hier? Wat deed je in Pakistan? Wat deed je in Utrecht? Wat deed je in Riga? Ben je getrouwd, en zo ja, waarom? Was er een vrouw die met jou wilde trouwen? Een man misschien? Wat zoek je hier? Keep your head up! You are terrorist! We have got you! And we will give it to you! You fuckers! Heb je wel eens met springstof geëxperimenteerd? Wil je voor ons werken? Als je met ons meewerkt kun je in alle rust slapen. Zolang je wilt. Ik weet dat jullie god je kracht geeft. Jullie leven al zo lang in die kleine kooien. Dat houdt geen mens vol. Jullie bidden en jullie god helpt jullie. Anders zouden jullie immers doordraaien. Hou je van me? Answer me! Klootzak! I love you.”
Al zeventien jaar maakt het collectief Dood Paard voorstellingen op basis van gelijkwaardigheid, zonder een sturende overkoepelende autoriteit. Vanuit deze utopische structuur plaatsen zij hun voorstellingen in de harde werkelijkheid van het nu, waar zij als acteurs net zo goed deel van zijn als hun publiek. Hoewel hun houding ten opzichte van onze maatschappij een kritische is, behouden zij een geloof in het individu dat met zijn denkvermogen en creativiteit iedere tragedie kan overstijgen. Answer me is de eerste tekst die Gerardjan Rijnders voor de groep schrijft, die meteen ook een internationale samenwerking is met Next Step partner Alkantara Festival in Lissabon. Een voorstelling over obsessies, over vragen stellen en de marteling die dat kan zijn.
-Engels en Portugees gesproken, Engels boventiteld-
Is it harmless to ask questions? Who are you? What’s your name? How old are you? Where are you from? Are you a journalist? Do you love me? Are you Dutch? Turkish? Portuguese? Do you know where Portugal is? What language do they speak over there? What exactly is your language? Can you actually speak? Why are you here? What did you do in Pakistan? What did you do in Utrecht? Are you married, and if so, why? If you cooperate with us, you can sleep in peace and quiet. Keep your head up! Answer me is the first text famous Dutch writer/director Gerardjan Rijnders has written for theatre company Dood Paard; it is performed together with two Portuguese actors.
-performed in English and Portugese, English surtitled-
Door Gillis Biesheuvel, Luz da Camara, Julian Maiwald, Gerardjan Rijnders, René Rood, Manja Topper en Gonçalo Waddington Tekst Gerardjan Rijnders Vertaling Paul Evans Coproductie Alkantara Festival, Festival Baltoscandal, De Internationale Keuze van de Rotterdamse Schouwburg, Entré Scenen, Baltic Circle Festival en NXTSTP met de steun van het Cultuurprogramma van de Europese Unie. Dood Paard wordt structureel gesubsidieerd door het Fonds Podiumkunsten en de Gemeente Amsterdam
Recensies
Answer me, Dood Paard, Festivalkrant De Dodo, recensie, 14-09-2010
Een prikkelende tekst en een verzorgde enscenering. Er werd veel gezegd (of die indruk werd gewekt) maar of ook evenveel is aangekomen is de vraag. De Engelse tekst met de tempo van de voorstelling zorgen ervoor dat ik, met toch goede beheersing van de Engelse taal, mijn vinger niet kon leggen op wat er nu precies gezegd werd. Toch lokt de tekst wel uit tot overdenken en het nalezen van het script. De voorstelling prikkelde genoeg om mij verfrist achter te laten, maar heeft een eventuele boodschap niet weten brengen. Met gissen en willen snappen denk ik terug aan de avond dat ik Answer me heb mogen zien.
Wim Kluft
Verschrikkelijk. Wat een slecht theater. Gerard Reijders heeft toch genoeg goede toneelteksten gelezen om te weten wat de criteria daar voor zijn . Die eindeloze herhaling en dan nog totaal ondeloofwaardig geacteerd. Vooral Reynders zelf! Aardig was wel dat de groep zich dan tegen een van hen keert - die overigens nog het meest overtuigend was in zijn spel - maar dat ging ook weer als een nachtkaars uit. De achtergrond van het vragen stellen intereseert mij zeker maar de verwerking in tekst en spel waren slap en wekte geen enkele emotie bij mij op, alleen verveling.
vincent
volledig eens met de eerdere reactie van Chris en Nico
Chris en Nico
Oei oei. Als je bij de uitgang gaat staan en je hoort echt alleen negatieve opmerkingen en onbegrip, "Zonde van je tijd" etcetera, dan heb je als Dood Paard wel iets bereikt, maar of dat de bedoeling was.. De mensen van Dood Paard kunnen geen locatietheater maken. Het is geen locatietheater, want de locatie-eigenschappen worden compleet genegeerd. Het is niet onderhoudend, want na zes vragen snap je het principe wel en komen er nog 6000 vragen die niets toevoegen, of het was dat wij het niet snapten. Het is slap, want half naakte mannen die Fuck durven roepen waren alleen vernieuwend op 1 januari 1958. Van harte hoop ik dat u wel een goede avond gaat hebben en meer goeds ontdekt, maar als u geen professioneel theatermaker bent, of niet al weet dat u Trouw Fan van gerardjan bent, is de kans heel klein. En Schouwburg, op locaties in de stad spelen is top, maar zorg dat de deelnemende groepen dan meer doen met hun kleinezaal voorstelling (of voorstelling die voor een andere ruimte is gemaakt) dan de combinatie ctrl-x ctrl-v.
