In Episode 1 van het musical epos Life and Times horen we het levensverhaal van een van de leden van het New Yorkse theatergezelschap Nature Theater of Oklahoma vanaf haar geboorte tot het achtste levensjaar. Kristin Worrall vertelde door de telefoon haar hele leven en leverde zo – letterlijk – het libretto van het stuk. Net zoals in haar herinnering – en het leven zelf - is er in de gezongen tekst geen dramatische structuur of spanningsboog, maar volop uitweidingen, plotse invallen, flashbacks en momenten van inzicht. De knuffel zonder welke je niet kon leven, de buren die een beter huis hadden, het vriendje bij wie je laat naar bed mocht. Een gewoon en herkenbaar verhaal verpakt in een onweerstaanbare musical, die u tegelijk uitnodigt een duik te nemen in de diepe lagen van uw eigen vergeten geschiedenis.
Pavol Liska emigreerde op achttienjarige leeftijd in 1991 van Slowakije naar Oklahoma in de Verenigde Staten, waar hij Engels leerde, en er de filosofie- en schrijfklassen in het College volgde. Kort daarna leerde hij zijn vrouw en artistieke evenknie Kelly Copper kennen met wie hij naar de New Yorkse East Village verhuisde. Hun verblijf in deze voormalige hoofdstad van de avantgarde heeft onmiskenbaar zijn sporen achtergelaten op het werk van wat vanaf 2003 The Nature Theater of Oklahoma zal heten. Alles wat voor handen ligt (Ken Jacobs), het gebruik van toevalsvariabelen in de opzet van de dramaturgie (John Cage en Merce Cunningham) en een bijzondere fascinatie voor het alledaagse (Andy Warhol) vinden een plaats in het werk van dit gezelschap. ‘Epic stories need epic forms’ is hun motto; het werken met opgenomen telefoongesprekken als brontekst is een eerder beproefde methode die tijdens eerdere Internationale Keuzes insloeg (No Dice, Rambo Solo en Romeo and Juliet).
Engels gezongen, Engels boventiteld
De pers over Nature Theater of Oklahoma
‘At a time when even Off-Off Broadway productions seem infatuated with technology and spectacle, Nature Theater of Oklahoma’s bare-bones vision recalls the “poor theater” of the 1970’s… The focus is on the actors’ voices and bodies. They animate the theater with a bravura physicality.’ – The New York Times -
‘Nature Theater of Oklahoma, the most buzzed-about new troupe on the New York avant-garde scene, is certainly not for traditional tastes, its gleefully democratic spirit and old-fashioned showmanship certainly aims to please – and does so quite winningly.’ - The New York Times -
‘Deploying a fresh intelligence, an ingenious theatricality and a pleasingly odd sense of humor, the Nature Theater of Oklahoma has become one of the top alternative companies in New York.’ - The Village VOICE -
(How) do you remember your childhood?
In Episode 1 of the musical epic Life and Times, we are offered the life story of one of the performers, from her birth until the eighth year of her life. Just like in her memories – and in actual life – there is no dramatic structure or suspense curve in the song texts, but there are plenty of elaborations, sidepaths, and moments of insight. The cuddly toy you couldn’t live without, the neighbours with their much bigger house, the friend in whose house you were allowed to stay up late. An ordinary and familiar story, cloaked in an irresistible musical that at the same time invites you to make an excursion to your own personal history.
Concept en regie Pavol Liska en Kelly Copper Gebaseerd op een telefoongesprek met Kristin Worral Originele muziek Robert M. Johanson Vormgeving Peter Nigrini Met Ilan Bachrach, Gabel Eiben, Anne Gridley, Matthew Korahais, Julie Lamendola en Alison Weisgall Musici Daniel Gower, Robbert M. Johanson en Kristin Worrall Omroepster Elisabeth Conner Dramaturgie Florian Malzacher Producent Kelly Shaffer Geluid Tei Blow Productie Burgtheater Wien en Nature Theater of Oklahoma Coproductie Internationales Sommerfestival (Hamburg), Kaaitheater (Brussel), Théâtre de la Ville (Parijs), Wexner Center for the Arts en De Internationale Keuze van de Rotterdamse Schouwburg Met steun van The MAP Fund, a program of Creative Capital, supported by the Rockefeller Foundation
Recensies
Life and Times episode 1, Nature Theater of Oklahoma, NRC, 10-05-2010
Ik dacht ik schrijf in het Engels, dan kan de groep het ook begrijpen.
I thought it was fantastic. I left the room full energy and very happy. I thought it was beautifully worked out in all details. I loved the performers. I felt I am one of them. I felt it was also my story. I loved the idea of letting the process of remembering materialize in music , stageing etc. Thank you.
Thijs
Wat een briljante voorstelling; zeer origineel, bleef verrassen en spannend en erg goede acteurs en zangers. Kan niet wachten op de marathon
Maartje
I recognize myself in Ronald's and Seger's experiences! I absolutely loved it! At first I thought that the format would wear off after a while, but when I kind of surrendered to it, I felt that there was such beauty in the simplicity and intensity of the show! The choreographies, singing, acting and the lyrics all come together. I'll definitely go see Episode 2!
Marie Antoinette
Wij hadden een hele andere beleving van deze voorstelling. Het begin was leuk maar na 4 min. begon het gevoel wanneer is dit nummer nu afgelopen? De uitvoering en kwaliteit van zang/dans is geweldig. Maar voor ons was het verhaal veel te langdradig. Zijn dus ook in de pauze weggegaan. Um... well...like... not our cup of tea... umm... yeah...like!
Seger van Wijk
Hij duurt lang maar dat moet ook, om het epische van een totaal normaal leven de ruimte te geven. Geconcentreerde en betrokken live muziek en de simpele maar absurde choreografie doen de rest: ik vond het een geweldige voorstelling. Met als je goed blijft opletten ook nog eens een hoge grapdichtheid.
Ronald Leive
Weer een geweldige performance van NTO. Ik ben erg onder de de indruk van hun prestaties, hoe krijg je dit uit je hoofd geleerd??? Worden ze slim gesouffleerd? De boventiteling was behalve handig ook nog eens een bevestiging van hun kwaliteit, de tekst klopte letterlijk, inclusief alle um's en uh's, die dezelfde woordwaarde krijgen als alle andere woorden.
Het meest opvallend vond ik wat het stuk met de tijd deed: ik was verbijsterd dat het op een gegeven moment pauze was ('nu al?!''' Een ware hypnose dus.
Wat een genot om naar te kijken en luisteren.
Let ook op wat er buiten de stage gebeurt! De gedrevenheid van de muzikanten en vooral van de ´assistente´ die de tamboerijn hanteerde was bijzonder aanstekelijk.
Uit de ´no dice´-tijd begrijp ik dat de acteurs het zonder subsidies moeten doen. Is dit een pleidooi voor het afschaffen hiervan? Ik zie nederlandse toneelgezelschappen dit nog niet doen! Ik kijk altijd uit naar de Internationale Keuze omdat het wel even laat zien hoe intens theater kan zijn. Waar wij iets van kunnen leren, denk ik.