We zijn bang op straat, in het donker, in het verkeer, voor de ander, voor iets nieuws, voor pijn, voor verraad, voor alles zijn we bang. Tegelijkertijd hebben we een grote behoefte aan ‘gecultiveerde angst’: we springen vrijwillig van een brug met elastiek om onze benen en kijken met plezier naar horrorfilms. Wat is de amusementswaarde van angst? Waarom vinden we het blijkbaar leuk om bang te zijn en spanning te voelen zolang we niet daadwerkelijk in gevaar zijn? Geïnspireerd door o.a. angstgrootmeester Alfred Hitchcock gaat Kassys in Cliffhanger op zoek naar suspense. Cliffhanger is een voorstelling over de onbetrouwbaarheid van de zichtbare wereld, waarin suggestie en achterdocht onze waarneming volledig inkleuren.

Kassys maakt theatervoorstellingen waarin de schoonheid van het menselijk slagen en falen wordt getoond. De kracht en clichés van zowel theater als film worden hiervoor gebruikt en misbruikt. Vanuit nieuwsgierigheid, ongerustheid en ergernis laat Kassys het publiek menselijke gedragsmechanismen observeren. Het resultaat is vaak ontgoochelend, soms hilarisch herkenbaar, maar altijd met voldoende zelfspot en oog voor detail.

Diana van den Driessche houdt een weblog bij voor de Volkskrant en schreef deze keer over de nieuwe voorstelling van Kassys: Cliffhanger.
"Een uur lang laat ik mijn fantasie de vrije loop aan de hand van beelden, handelingen en muziek bij de voorstelling Cliffhanger van Kassys. Onbegrijpelijk dat het in de zaal niet voller is, want het is buitengewoon grappig wat het publiek te zien krijgt. Het is verrassend en niet wat de gemiddelde theaterbezoeker verwacht. Die verwachting is tegelijkertijd onderdeel van de voorstelling. Fantasie en eigen beeldreservoir worden gedurende de voorstelling aangesproken en dat blijkt een bewuste keuze."
Naar de inleiding van Diana van den Driessche op vkblog.nl...