In een luxe appartement op een compound voor Westerse zakenmensen en diplomaten in Beijing brengen vijf succesvolle Nederlanders en een Amerikaan samen de avond door. Ze drinken en praten over de wereld, over alles dat anders zou moeten en laten zich verzorgen door de Chinese hulp. Vlak voor het eten staat er opeens een wiegje op de veranda met daarin een pasgeboren Chinees babymeisje. En tot overmaat van ramp valt er ook nog een lepel donkerrode saus over een te duur kledingstuk.

Expats werd in opdracht van Het Toneel Speelt geschreven door Peter van de Witte (1975). Samen met Bas Hoeflaak vormt hij het cabaretduo Droog Brood. Expats is een komedie over de generatie die opgroeide met Kinderen voor kinderen en The A-Team; de jeugd van de jaren tachtig die meer dan alle generaties vóór hen weet wat er in de wereld aan de hand is maar moeite heeft om verantwoordelijkheid te nemen.

Recensie Parool, 21-01-2011
Want praten kunnen ze, maar beslissingen nemen niet. En wat zijn ze oppervlakkig, egoístisch en lachwekkend kortzichtig. Van de Witte maakte er venijnige typetjes van, met typische spreektaal, creatief gescheld en overdreven grof Engels. Ze zijn goed in het voeren van gesprekken over gesprekken, gevoelig voor sociale druk en hebben geen enkel moreel kader. Daan Schuurmans valt op als de gelijkhebberige cynicus Mark en Lies Visschedijk maakt van de naíeve Ellen binnen de scherpe dialogen een herkenbaar en tragikomisch personage. (.)
Het is geen aangenaam beeld dat Van de Witte van zijn leeftijdsgenoten schetst, maar zeker het aanzien waard. Nederland heeft er een veelbelovende toneelschrijver bij, een scherp observator van een generatie opgesloten in de compound van hun eigen relativisme.

Reacties van het publiek
Wij hebben allemaal in China gewoond als expat. Ik heb enorm gelachen om de herkenbare taferelen, al heb ik persoonlijk nooit zó'n extreme avond meegemaakt. De mix van Nederlands en Engels door elkaar heen praten, het feit dat kennissen de plaats innemen van je beste vrienden / familieleden met wie je je intiemste geheimen deelt, de conversaties van expatvrouwen die geen enkele interesse hebben in hun gastland, laat staan enig respect voor hun inwonende hulp, het was allemaal erg herkenbaar. Die types had je inderdaad (helaas).

Inmiddels 2x naar Expats geweest. Dat geeft te denken!!! Was verrast, wat een scenario, heerlijk gelachen, geweldige acteurs, de een deed niet onder voor de ander! Styling, decor, verdient een pluim.Het waren 2 heerlijke avonden. Dat is voor mij 'theater'.

Daar ik zo enthousiast ben, kom ik in februari a.s. terug met zeven vriendinnen. Iedereen moet dit zien.

Recensie CJP, 21-01-2011
De rollen van Schuurmans, Visschedijk en Jansen worden op zo’n overtuigende manier vertolkt dat je zelf helemaal mee gaat in hun onrust, radeloosheid en schuldgevoel. Expats confronteert, maar is vooral heel grappig. De combinatie van de labiele persoonlijkheid van Ellen, de bezorgde houding van journalist Mark, de onvolwassenheid van regeringsfunctionaris Pim en de sarcastische opmerkingen van Barber maakt Expats tot een stuk vol zwartgallige humor.